Opukujemy w tak zw. ustawieniu średniem płuc, t. j. badany powinien oddychać powierzchownie, jak zwykle, aby płuca miały objętość mniej więcej średnią między głębokim wdechem i głębokim wydechem. Prosimy badanego o oddychanie głębokie tylko wtedy, gdy mamy na celu stwierdzenie i określenie przesuwalności dolnych granic płucnych, która w tych warunkach wynosi prawidłowo 2 — 2]Ą poprzecznych palców. Ujawnianie się wypuku podczas wdechu tylko na nieznacznej przestrzeni naprz. na I — 2 ctm., według O. Sokołowskiego, nie jest probierzem przesuwalności dolnej granicy płuc, lecz jest wyrazem silniejszego wypełnienia przestrzeni dolnego brzegu płuca skutkiem przypłaszczenia przepony. W niektórych przypadkach ma znaczenie określenie rzutu wcięć międzypłatowych obu płuc na powierzchni klatki piersiowej, tam bowiem opłucna często ulega zgrubieniom, tworząc rozległe zrosty (scussivite, perifissuritis autorów francuskich) oraz jest siedliskiem spraw chorobowych (zapalenie opłucnej międzypłatowe). Linja wcięcia międzypłatowego styłu z obu stron — zaczyna się przy kręgosłu-pie ma wysokości 3 — 4 kręgu piersiowego, t. j. mniej więcej na wysokości grzebienia łopatki, biegnie ku boku, przerzyna 4-te żebro na linji pachowej średniej i kończy się po stronie lewej na linji sutkowej na 6-tem żebrze, po stronie prawej — biegnie spoczątku podobnie jak po stronie lewej, lecz w linji pachowej tylnej” na wysokości 4-go żebra, t. j. o 5 —■ 6 cent. powyżej kąta łopatki, ‘rozwidla się na: 1. wcięcie dodatkowe, którego linja biegnie wzdłuż 4-ego żebra od mostku, stanowiąc granicę między górnym a średnim płatem i 2. wcięcie dolne, biegnące wdół i kończące się na 6-em żebrze nieco wewnątrz od linji sutkowej prawej, stanowiąc granicę między średnim i dolnym płatem.
