Bruit de pot

Odgłos opukowy (tłumiony lub przytłumiony jest wyrazem albo: I; bezpowietrzności tkanki płucnej, powstałej najczęściej na tle. nacieków zapalnych lub rozrostu tkanki nowotworowej w tkance płucnej (w gruźlicy, w zapaleniu płuc włóknikowem, zawale płuc, ropniu, gorzeli, guzach płuc), albo 2. obecności ciała bezpowrot n e g o między klatką piersiową a płucami (wysiękowe zapalenie opłucnej, przesięki do jam opłucnej, nowotwory opłucnej, zgrubienia); nie bez znaczenia jest sama grubość klatki piersiowej. Zwraca się uwagę e» jakość stłumienia, granice jego (tak, w wypiekowych zapaleniach opłucnej stłumienie jest tem wybitniejsze, im dalej w dół opukujemy, górna granica stłumienia ma przebieg w postaci tak zw. linji E 1 1 i s Demoiseau, w przesiękach jest ona pozioma, w zapaleniu pł”c włóknikowem — odpowiada granicom chorego płata, w nowotworach płuc lub opłucnej ma nieprawidłowe łamane granice). Wspomnieć należy jeszcze o odgłosie caerepowym, czyli o odgłosie garnka rozbitego (bruit de pot fćle); warunkami jego powstawania są: silne opukiwanie przy nieco otwartych ustach, cienka ścianka klatki piersio-wej, obecność w pobliżu jej jamy płucnej, łączącej się wąskim otworem z oskrzelami. Jamy w oskrzelach, jako zwykle małe i leżące głęboko, nie dają tego odgłosu. Najczęściej odgłos ten daje się stwierdzić w okolicy podobojczykowej, w górnej jej części.