Pleuritis exsudaitiva

Odgłos bębenkowy występuje: 1. nad jamami P ł u c n e m i o ile im nie towarzyszą zapalenia tkanki płucnej na znacznej przestrzeni’, oraz nad odtmą opłucnową samoistna czy sztuczną, 2. w rozedmij płuc ogólnej (tumiekiedy występuje w postaci odgłosu tak zw. pudełkowego) i częściowej zastępczej (emphysema vicaniens), 3. Wu wszystkich przypadkach zmniejszenia napięcia tkanki płucnej (relaxatio), które zachodzi ponad wysiękami opłucnowemi,. esierdziowemi, nad dużeimi nadeczeniarni miąższu płucnego, naprz. w zapaleniu płuc odoskrzelowem, wreszcie 4. w tak zw. spatiu^ semilunare Traub e’go, t.j. w przestrzeni, leżącej w dolno-bocznej części klatki piersiowej, między dolnym brzegiem płuca lewego od góry,, a lewym żebrowym od dołu. Prawą granicę przestrzeni stanowi stłumienie wątrobowe (lewy brzeg wątroby), przecinające luk żebrowy w miej-, scu połączenia chrząstek 7 — 8 żebra, lewą — stłumienie śledzionowe, rozpoczynające się na łuku żebrowym mniej więcej w miejscu połączenia chrząstek 9, 1 0 żeber. W przestrzeni tej leży dodatkowa przestrzeń opłucnej (sibus), a jeszcze głębiej żołądek i jelito grube. Znaczne powiększenie przestrzeni T T a u b e’go ku górze można stwierdzić w nadzwyczaj rzadkich przypadkach zwiotczenia przepony (eventratio diaphragmatica), znaczne zmniejszenie — w pleuritis exsudaitiva siraistra. O objawach WintTicha i Gerhardta mówić nie będziemy, gdyż mają one znaczenie czysto teoretyczne.